Popularne:

OFIAROWANIE PAŃSKIE

1 lutego 2017 at 12:21

ofiarowanie-810x662

Czterdzieści dni po Bożym Narodzeniu Kościół katolicki obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego.  Jest ono znane już od połowy V wieku. W polskiej tradycji nazywane jest ono świętem Matki Bożej Gromnicznej i jest obchodzone 2 lutego.

Prawo Mojżeszowe nakazywało każdej matce oczyścić się w świątyni oraz ofiarować Bogu narodzone dziecko. Takiemu prawu podlegała również Maryja. Święty Łukasz napisał:

Gdy zaś nadszedł dzień poddania ich, zgodnie z Prawem Mojżeszowym  oczyszczeniu, zanieśli Go do Jerozolimy, aby był ofiarowany Panu, według tego, co jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć ofiarę zgodnie z tym, co jest powiedziane w Prawie Pańskim: parę synogarlic lub dwa gołąbki (Łk 2,22-24)”.

 Podczas ofiarowania Jezusa w Jerozolimskiej świątyni starzec Symeon rozpoznał w Dzieciątku „Światłość na oświecenie pogan i na chwałę ludu Izraela (Łk, 2,32)”. Słowa te okazały się prorocze, gdy Jezus oddał swe życie za zbawienie każdego z nas.

W Polsce święto Ofiarowania Pańskiego ma charakter maryjny. Tego dnia w Kościele kapłan święci Gromnice, które są symbolem przyniesionego do świątyni Jezusa czyli Światła. Poświęcona zapalona świeca Gromnicą zwana w naszej tradycji ma szczególne znaczenie: chroni lud wierny przed gromami i kataklizmami, jest pomocna w różnych życiowych zawieruchach, odstrasza nawałnice szatana, jeśli jest trzymana w rękach umierającego człowieka. Pięknie o tym święcie napisała Kazimiera Iłłakowiczówna w swoim wierszu:
O Panno prześliczna, gromniczna!
Pod ogień Twój święcony,
wiszący nad woskiem gromnic,
przez las kolący i wyjące wilki,
idę bez wszelkiej obrony:
Nie módl się, ani się przyczyniaj,
ale tylko wspomnij!
Ty, coś rodziła Dziecię bez ognia i dachu,
a przez ucieczkę uszła od zamachu
i potem całe życie wyczekała w lęku
na Syna mękę. (…)
I nie módl się, Najświętsza Panno,
Gwiazdo szczęśliwego, krótkiego konania,
nie módl się, Zorzo łask, nie osłaniaj, tylko wspomnij.

Dzień Matki Bożej Gromnicznej Kościół modli się w intencji osób konsekrowanych, poświęconych służbie Bogu i ludziom. Jest to Dzień Życia Konsekrowanego, który został ustanowiony w roku 1997 przez św. Jana Pawła II.

Joanna Pąk

 

23 grudnia 2016 at 20:52

mary-of-nazareth-nativity-baby-jesus

Przebudź się, człowiecze: dla ciebie Bóg stał się człowiekiem ­- św. Augustyn

Po raz kolejny wkraczamy w przeżywanie radosnej Tajemnicy Narodzenia Jezusa Chrystusa – Odkupiciela Świata. Znowu dochodzi do nas ta prawda o wielkiej Miłości Boga, który w Jezusie Chrystusie stał się człowiekiem, aby każdego z ludzi obdarować swoją obecnością. Oczywiście, ta obecność Boga trwa nieustannie, ale świętowanie Bożego Narodzenia pomaga nam tę Bożą obecność sobie uświadamiać, czynić ją bardziej żywą w naszej codzienności.

Niech Chrystus, rodząca się Miłość dotknie waszych serc i zagości w waszych domach i rodzinach. Niech odnawia waszą wiarę, umacnia nadzieję i przywraca radość z bycia dziećmi Bożymi. Niech każdemu i każdej z Was dodaje sił potrzebnych do wypełniania życiowego powołania.

Nie zapominajmy o tym, co w tych dniach najważniejsze, a więc o radości z tego, że sam Bóg przyszedł, aby stać się jednym z nas. Niech ta radość będzie obecna w waszych rodzinach podczas tych świąt, ale także w całym Waszym Życiu.

Błogosławionych Świąt życzą Duszpasterze Parafii Chrystusa Odkupiciela w Świdniku.

BÓG UFA CZŁOWIEKOWI

18 grudnia 2016 at 15:56

To już czwarta i ostatnia adwentowa niedziela. Za kilka dni rozpoczniemy świętowanie Bożego Narodzenia. Będziemy obchodzić pamiątkę przyjścia Syna Bożego do ludzi, którzy często zagubieni, nawet upodleni, świadomie, czy nie świadomie, tęsknią za prawdziwą miłością, za pierwotnym pięknem człowieka. Ewangelia ostatniej niedzieli Adwentu zaczyna się od słów: „Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak”. Następnie św. Mateusz opowiada nam historię dramatu Józefa, który dowiaduje się, że jego narzeczona, Maryja, jest w ciąży. Nic nie wie o zwiastowaniu, o tym, że stała się matką Syna Bożego. Według prawa żydowskiego, wiarołomną narzeczoną, zaręczony z nią powinien podać do sądu. Ten wyda wyrok śmierci przez ukamienowanie. Jak Józef musiał kochać Maryję, skoro, upokorzony nie poddaje narzeczoną pod sąd. Sam chce po cichu odejść, by ocalić życie swojej ukochanej i jej dziecka. Jak opowiada dalej Ewangelista, „gdy powziął tę myśl, oto anioł ukazał mu się we śnie…” i powiedział Józefowi o sprawie jego narzeczonej, Maryi, z samym Bogiem. Za każdym razem, gdy czytam ten fragment Ewangelii, mój podziw dla wiary i odwagi Józefa rośnie. Oto prawdziwy facet: prawdziwie kocha, bez egzaltacji wierzy Bogu, dzięki Niemu wierzy swojej kobiecie, ostatecznie pozostaje wierny i odpowiedzialny do końca. Bóg działa przez nas, ludzi, bo nas kocha i ma zaufanie do nas.

 

ADWENTOWE PYTANIE

9 grudnia 2016 at 23:23

Trwa Adwent, czas radosnego oczekiwania na przyjście Pana. Trzecia niedziela w Adwencie nazywana jest „Niedzielą radości”, radości z rychłego spotkania z Tym, który chce przypomnieć człowiekowi pierwotne jego piękno i podobieństwo do samego Boga. Gubimy się w tym życiu: jedni przez arogancję, bo wydaje im się, że wszystko mogą, inni przez kompleksy, wyrosłe na niepowodzeniach i doświadczonej arogancji tych pierwszych. Gubimy się przytłoczeni bogactwem, albo biedą, które jednakowo mogą upodlić człowieka. Bóg przychodzi do jednych i drugich, by pomóc im w odnalezieniu wielkości bycia człowiekiem. Tylko wtedy, gdy człowiek odnajdzie swoje pierwotne piękno może zobaczyć człowieka w drugim, jednakowo pięknym. Tylko wtedy nie będzie arogantem dla innych, przestanie traktować drugiego jako wroga. Na co czekamy w tym Adwencie? Czy naprawdę na przyjście Boga, czy na tradycyjną gwiazdkę, której nawet znaczenia zapomnieliśmy? Na co czekamy w Adwencie? Na człowieka, który ma się w nas odrodzić, czy tzw. „święty spokój”, w oparach lakonicznych świątecznych życzeń., składanych dla „świętego spokoju”? Na co czekamy? To ważne adwentowe pytanie?

Rekolekcje Adwentowe

3 grudnia 2016 at 18:53

REKOLEKCJE ADWENTOWE

W Parafii Chrystusa Odkupiciela w Świdniku

4 – 7 grudnia 2016 r.

Rekolekcje prowadzi ks. Ryszard Winiarski – ceniony kaznodzieja, publicysta, dziennikarz radiowy, poeta, proboszcz parafii w Dorohusku.

  • Niedziela /4 grudnia/

Msze św. jak w każdą niedzielę roku

 

  • Poniedziałek /5 grudnia/

godz. 8.00. Msza św. /Roraty/ z nauką ogólną

godz. 10.00. Msza św. z nauką ogólną

godz. 16.00. Msza św. z nauką dla dzieci

godz. 18.00. Msza św. z nauką ogólną

godz. 19.30. Msza św. z nauką dla młodzieży

 

  • Wtorek /6 grudnia/

godz. 8.00. Msza św. /Roraty/ z nauką ogólną

godz. 10.00. Msza św. z nauką rekolekcyjną i Sakr. Chorych

godz. 16.00. Msza św. z nauką dla dzieci

godz. 18.00. Msza św. z nauką ogólną

godz. 19.30. Msza św. z nauką dla młodzieży

 

  • Środa /7 grudnia/

Zakończenie rekolekcji i uroczyste błogosławieństwo

godz. 8.00. Msza św. /Roraty/ z nauką ogólną

godz. 10.00. Msza św. z nauką ogólną

godz. 16.00. Msza św. z nauką dla dzieci

godz. 18.00. Msza św. z nauką ogólną

godz. 19.30. Msza św. z nauką dla młodzieży

 

W poniedziałek, wtorek i środę nie będzie Mszy porannych o godz. 7.00 i 7.30

Spowiedź w poniedziałek i wtorek od godz. 8.30 /po nauce rekolekcyjnej/ do godz. 12.00 i od godz.15.30 do 19.30.

W czasie rekolekcji, tradycyjnie, będziemy zbierać żywność, którą przekażemy na świąteczny stół osobom potrzebującym.

 

O CO CHODZI W ADWENCIE?

3 grudnia 2016 at 18:17

Chrześcijanie na całym świecie przygotowują się do Uroczystości Bożego Narodzenia. Kolejny raz będziemy świętować przyjście Syna Bożego do ludzi. Adwent, bo tak nazywamy obecny czas, można wypełnić zabieganiem po prezenty, nowe bombki – do czego nawołują kolorowe reklamy. W tym przedświątecznym czasie, proponuję jednak, by każdy z nas znalazł chwilę dla siebie, czas na spotkanie z samym sobą.

Adwentowym prorokiem jest Jan Chrzciciel – człowiek, którego misją życia było głoszenie rychłego przyjścia na świat Zbawiciela i przygotowanie swoich rodaków na to wydarzenie. Jana nazwano „Chrzcicielem”, bo w rzece Jordan udzielał chrztu nawrócenia ludziom, którzy poruszeni jego słowem, chcieli zmienić swoje życie. Rzeczywiście, przychodzili do niego ludzie w różnym wieku, uczeni i prości, biedni i bogaci – ludzie, którzy spotkali się z samymi sobą i poznali prawdę o sobie. Te spotkania nie należały do przyjemnych, bo obnażały ich małość, choć przed innymi uchodzili za wielkich, bo nazywali swoje świństwa po imieniu, choć dotąd próbowali je tłumaczyć na różne sposoby. Myślę, że w nich wszystkich dojrzał ból „życia pozorami”, że odezwało się prawdziwe ich „ja”, do tej pory uciszane, zagłuszane, od którego uciekali. Po co przychodzili do proroka nad Jordan? By odnaleźć samych siebie, by poczuć się znowu człowiekiem. Przychodzili po utraconą godność i wewnętrzny pokój, które wyzwalają z kompleksów. Czyż nie o to chodzi również w naszym tegorocznym adwencie?

 

ADWENT

26 listopada 2016 at 23:04

przybadz-panie-bo-czekamy

Słowo Adwent pochodzi od łacińskiego adventus i oznacza przyjście. W Kościołach chrześcijańskich czas adwentu, jako wydzielony okres liturgiczny, trwa od I nieszporów czwartej niedzieli poprzedzającej Święto Bożego Narodzenia do 24 grudnia.

Przed nami czas przygotowań do Uroczystości Bożego Narodzenia, pamiątki pierwszego przyjścia Syna Bożego do ludzi. Jednak przygotowania do świętowania, choć ważne, w pełni nie wyrażają treści Adwentu. Adwent jest czasem, w którym pamiątka pierwszego przyjścia Boga do ludzi, powinna przypomnieć prawdę o powtórnym Jego przyjściu przy końcu dziejów. W te dzieje wpisuje się historia każdego z nas, a więc również my, ze swoją historią, oczekujemy spotkania z Bogiem. Można powiedzieć: życie każdego z nas jest adwentem, którego spełnieniem będzie Boże Narodzenie. Może liturgiczny adwent jest po to, by przypomnieć człowiekowi, że jego doczesne życie nie może być spełnieniem, ale jest powolnym dopełnianiem, dojrzewaniem do pełni? Każde dojrzewanie jest trudne, każde wymaga wysiłku, jest ciekawym czasem, nie pozbawionym jednak ryzyka. Jesteśmy ludźmi adwentu, ludźmi nadziei, która nie może zawieść, tak jak nie zawiodła oczekujących na pierwsze przyjście Zbawiciela na świat.

Zaduszki Świdnickie

10 listopada 2016 at 21:56

ktb_7443

Po raz pierwszy w naszym mieście 6 listopada 2016 roku odbyły się Zaduszki świdnickie. Uroczystość o charakterze słowno-muzycznym miała miejsce w Kościele pw. Chrystusa Odkupiciela. Inicjatorem tego niecodziennego przedsięwzięcia był ks. proboszcz Leszek Surma.

 

Listopadowa zaduma

Punktualnie o godzinie 18.00 w pierwszą listopadową niedzielę odbył się wzruszający koncert, który przeniósł wszystkich zgromadzonych na wyżyny doczesności.

W tym pięknym wydarzeniu wzięła udział światowej sławy (śpiewająca mezzosopranem) pani Alicja Węgorzewska. Na organach akompaniował jej wybitny organista pan Robert Grudzień. Rodzimy chór „Salve Regis” pod batutą  równie utalentowanej pani Agaty Szlązak również ubogacał koncert swoim muzycznym repertuarem. Swój wkład w wydarzenie miała także młodzież i nauczyciele z I LO im. Wł. Broniewskiego w Świdniku.  Uczcili oni pamięć tych osób, które tworzyli naszą lokalną społeczność, rozpowszechniali patriotyzm, kulturę i duchowość miasta. W nastrój modlitwy i zadumy  nad ulotnością życia wprowadzały strofy wierszy znanych poetów polskich oraz piękne pieśni pasyjne śpiewane przez gwiazdę wieczoru panią Alicję Węgorzewską. Modlono się m.in. za śp. Ks. Jana Hryniewicza, prof. Zytę Gilowską, kpt. Janusza Kasperka, dyr. I LO w Świdniku Antoniego Rubaja oraz wszystkich bliskich zmarłych. Zapalone znicze niesione w młodych rękach i stawiane obok relikwiarzy naszych polskich świętych: św. Jana Pawła II, św. Faustyny oraz bł. Ks. Jerzego Popiełuszki. Lampiony stanowiły wymowny symbol pamięci o tych, co byli i są do tej pory niedościgłym wzorem w budowaniu naszej lokalnej wspólnoty i wyprzedzili nas w drodze do wieczności.

W niejednym oku słuchaczy koncertu zabłysła łza – widzialny płomyczek pamięci zapalony ogniem świecy, która zawsze płonie w sercu każdego z nas. Mamy nadzieję, że Zaduszki świdnickie wpiszą się w cykliczny kalendarz wydarzeń naszego miasta.

Joanna Pąk

W galerii można obejrzeć zdjęcia z tego wydarzenia.

Zaproszenie na „ZADUSZKI ŚWIDNICKIE”

30 października 2016 at 11:13

plakat_zaduszki_swidnik2016_2

Październik miesiącem Różańca Świętego

2 października 2016 at 12:27

Miesiąc październik poświęcony jest w sposób szczególny modlitwie różańcowej. Jest to czas, kiedy chętniej i częściej sięgamy po różaniec, aby w medytacyjnej wędrówce po kolejnych tajemnicach z życia Jezusa i Maryi, szukać uspokojenia, wypraszać najbardziej potrzebne łaski nam i światu. W tej modlitwie Maryję czynimy naszą orędowniczką. Zachęcamy wszystkich parafian do udziału w modlitwie różańcowej codziennie po Mszy Świętej o godzinie 18.00, a w Niedzielę po Mszy o 17.00. W sposób szczególny zapraszamy dzieci i młodzież.

slajd1

Różaniec „to modlitwa, którą bardzo ukochałem. Przedziwna modlitwa! Przedziwna w swej prostocie i głębi zarazem. […] Oto bowiem na kanwie słów pozdrowienia anielskiego przesuwają się przed oczyma naszej duszy główne momenty z życia Jezusa Chrystusa.

Równocześnie zaś w te same dziesiątki różańca serce nasze może wprowadzić wszystkie sprawy, które składają się na życie człowieka, rodziny, narodu, Kościoła, ludzkości. Sprawy osobiste, sprawy naszych bliźnich, zwłaszcza tych, którzy są nam najbliżsi, tych, o których najbardziej się troszczymy. W ten sposób ta prosta modlitwa różańcowa pulsuje niejako życiem ludzkim.

                                                                                                                         św. Jan Paweł II